In het begin van deze cursus had ik een enorme drempelvrees om zomaar gegevens over mezelf op internet te 'gooien'. Ik durfde bij het aanmaken van m'n blog amper m'n geboortedatum in te vullen :-)
Van die sociale netwerken moest ik al helemaal niet weten! Een bibcollega -die zelf al een tijdje een acount heeft op Facebook- heeft me dan uiteindelijk over de streep getrokken. Nu krijg ik ondertussen het verwijt van m'n kinderen dat ik verslaafd aan 't geraken ben aan de computer!
Nu heb ik ondertussen al 10 vrienden :-D
Ik denk dat Facebook voor de bib ook heel handig kan zijn: je bereikt er zó veel mensen mee en krijgt onmiddellijk respons.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
Je bent niet de enige die met privacy-vraagtekens aan deze dingen begon.
BeantwoordenVerwijderenTot voor deze cursus was enkel mijn telenet-adres met mijn echte naam, nu ben ik super zichtbaar op het web. Ik dacht dat ik een anoniem bestaan leidde in de virtuele wereld, maar ondertussen, net door wel met mijn echte naam overal te registreren heb ik ontdekt dat ik lang niet zo anoniem was als ik dacht. De site van mijn werk vermeld mijn naam, vrienden, kennissen, organisaties waar ik lid van was of ben, deelnemerslijsten van studiedagen,...
Ondertussen denk ik ... ik heb niets te verbergen, dus waarom zou ik mij verstoppen?
En is het een verslaving? Wel, dan toch een gezondere dan alcohol, koffie, sigaretten,...
Het enige dat leidt onder zulke verslaving is de tijd die je anders met andere dingen zou doorbrengen, zoals TV kijken? Wel dan ben ik liever op een sociale manier bezig, virtueel of reëel is voor mij ondertussen al lang niet meer zo belangrijk.